louter kabouter

 

Het Veem Buitengemeen. De slogan kregen we meteen mee van de Uitkrant toen na een 1e verbouwing en inrichting de Bewegingstudio en Het Veem Theater naar buiten kwamen.

 

In 2015 ben ik op uitnodiging terug geweest om het 25 jr bestaan van Het Veem theater te vieren. Leuk, maar die 25 jaar was niet waar: in 2015 was het feitelijk meer dan 33 jaar geleden dat we het initiatief voor een bedrijfsverzamelgebouw ‘t Veem namen: het gebouw NedVeem van firma Blauwhoed werd in de zomer van 1981 gekraakt.

Mijn zoon Twirre was 2,5jaar oud en mijn eerste aangeschafte auto omdat ik vader was geworden stond voor de deur: een echte 203 peugeot die net zo oud was als ik.

De kraakactie ging vooraf met een gesprek op kantoor bij Blauwhoed. Zij gaven ons feitelijk de sleutel mee en stonden de week daarop na de kraakactie op de stoep voor een koffie moment op de kade aan de Houthaven. De erfpacht van de gemeente zou binnenkort aflopen en er was een sloopverplichting aan het contract gekoppeld. Kraken lag voor de hand – met instemming van Pakhoed-Blauwhoed.

 

Gail Dockery/Sjoerd Schwibettus in de studio

Stichting tot behoud van 't Veem werd geleid door een stichtingsbestuur; later werd een vereniging van deelnemers gevormd. Ik weet niet meer wie er precies allemaal inzaten, ik mocht de hamer in beginjaren voeren en het waren heftige en roerige vergaderingen in het begin: selectie gebruikers, plannen voor de zelfbouw en inrichting enz. De eerste open dagen waren ook een feest, we presenteerden ons naar buiten om aan iedereen te laten zien waar we voor stonden en hoe ze zich voor een werkruimte konden aansluiten. Ons eerste groepje Jaap Baars, Josephine Hamming, Gail Dockery, breidde zich snel uit: Jaap Dijkman (belangrijke andere architect in beginjaren) en Barten van Elden en vele anderen kwamen er bij.

Het Veem Theater logo

  Van meet af aan gold: niemand gaat wonen, het gaat om werkruimte. We wilden een gemeenschap, broedplaats zijn waar iedereen onafhankelijk werkruimte kon vinden en tegelijk een plek waar je met anderen kon samenwerken. Josephine en Jaap woonden vanaf het begin in de zijwoning en Gail en ik woonden, eerst naast het theater en later onder het theater. Dat waren de enige uitzonderingen. Het gebouw moest ook beheerd en bewaakt worden. In het begin liep ik als enige in het immense gebouw rond midden in de nacht om te checken en na te gaan of er mensen binnen waren gedrongen: van meet af aan was er natuurlijk een aantrekkingskracht toen we het inmiddels gekraakt hadden: mensen zochten een toevlucht, verwachten dat ze daar een tijdelijk honk of slaapplek konden krijgen. 

K 65 en louter kabouter

Daar waren in die tijd al vele malen eerder serieuze initiatieven op gestrand: zelf was ik daarvoor jarenlang actief in de krakerswereld, en bij het laatste grootste kraak K 65 liep het na een paar vruchtbare jaren daardoor ook uit de hand. Ook zat ik toen in die tijd aan bij de kabouterfractie, en was naaste medewerker van Peter Hakkenberg, die met Roel van Duijn e.a.in de raad zat. Er waren ook zgn volksvergaderingen onder mijn leiding, die dan in toenmalig Aloha werden verslagen. Die volksvergaderingen werden meest in kraakpanden gehouden. Roerige tijden!

Vol met idealen en aanstormend talent wilde een plek! Die idealen heb ik nog immer warmgehouden. Ik heb er mijn ziel en zaligheid in gelegd vanaf het begin, en dat was het waard! Ik ben heel trots op Het Veem Theater en nu tegenwoordig Veem House for Performance: Fijn ook dat de uitstraling met Het Veem als alternatief bedrijfsverzamelgebouw en met Goud voor Hout en de hele buurt en het hele land een voorbeeld is geworden van hoe het ook kan! Fijn dat de mime nog steeds een eigen huis heeft!

        

Johannes de Deo Kraakpand: K 65, Keizersgracht 65, woonwerkgemeenschap met berichtgeving na de kraak in de Telegraaf 25 sept.1973 (https://youtu.be/W1C2A6Bwugw = Aloha geschiedenis)

 

Sjoerd Schwibettus, Gail Dockery richtten in de monster(toon)zaal op de 4e verdieping Het Veem Theater op en vormden de artistieke leiding van Het Veem Theater tot 1987. Vaste bespeler was de eigen groep Bewegingsstudio bestaande uit 3 mimespelers, 3 dansers, 2 technici en zakelijk leidster. Bewegingsstudio was daarvoor gevestigd op de Korte Prins, Korte Prinsengracht Amsterdam. (naast Rob van Reijn en met Hare Majesteit groep)

Asko koor bij opening 't Veem op kade aan het IJ

Er werd naast eigen mime en moderne dans producties in Het Veem Theater wekelijks bewegingsvoorstellingen geprogrammeerd. Er werden festivals als het Zomerfestijn en het Solo en duetten festival geïnitieerd en gehouden en er bestond een kunst-educatieve lesstudio voor semi-professionele beoefenaars voor wat betreft moderne dans, mime, clowning, capoeira, a capella zang, ea. met gemiddeld 100 studenten per week. Presentaties van de workshops en lesprogramma's werden 2 keer per jaar  in Het Veem Theater gehouden. 

 

Dit waren de mensen van Het Veem Theater en Bewegingsstudio:

acapella zang: Peggy Larsson, Pien Stades, Corine Rijks, Victoria Varekamp, techniek en licht Benno Voorham, Henny van Belkom, Kees van Leeuwen, Wouter Nieuwveld, Michiel Blokland, Kees Nobel. Dansers Gail Dockery, Sybrig Dokter, Marjan Wolfseher, Julyen Hamilton, muziek Matthieu Keijser, George Bretz, mime Sjoerd Schwibettus, Adri Verberne, Hein Vrasdonk, Geraldine Brans, Ulrike Peuckert, Paul van Kolck, Paul Korssen ea zakelijk Liesbeth Iest, Alie Wiering, Jeannette Smit, ea. Bestuur o.m. Henk Heikoop, Jaap Baars, pvda gemeenteraadslid ea.

Ontwerpers om Ina Brekelmans, Graig Givens, Anneke Heikoop, Peik Suyling, ea. Fotografie Josephine Hamming, Patricia Desmarquest, Peter Eveleens, Ton Voermans, Gerda van der Veen.  film Ruud Monster, Ton Guiking, regie Willem Rodenhuis. Zowel vanuit de mime en moderne dans wereld in Nederland als vanuit Amerika en Engeland was Bewegingsstudio Het Veem een begrip

Opening Performance Het Veem Gail Dockery

          Velen kwamen  acte de presence geven                    tijdens de voorstellingen en festivals die we         organiseerden in Het Veem. Als performance         group hebben we in die tijd ook veel                     uitwisselingen gedaan naar Zwitserland,                 Engeland, Schotland, Frankrijk, Belgie, New         York en Californie. En er was een continue         contact met Grand Theatre in Groningen die in      dezelfde tijd begon.

Na 1986 werd Het Veem Theater voortgezet als mime productiehuis door Jeannette Smit, Michiel van Blokland, en Gé Wegman. Vanaf 1998 kreeg Erik Kouwenhoven de artistieke leiding, en daarna Marcel Bogers en Bojana Mladenovic.  In december 2011 is het 25 jaar bestaan van Het Veem Theater als productiehuis voor de mime met een festival gevierd. Maar zij bestond dus vanaf zomer 1981!

Vergezicht was de 3e grote productie in en van Het Veem theater aan de van Diemenstreaat te Amsterdam, De documentaire van NOS in 1981 van Guido Paulussen laat een mooi beeld zien van Het Veem gebouw en theater.